torsdag 14 maj 2009

Mörkrädd

På promenad...
Kommer tankar...

När jag var femton var jag rädd för att pappa och mamma skulle skilja sig...
Jag var rädd för att någon skulle se att jag inte hade haft någon "riktig" tjej...
Jag var rädd för att folk skulle tycka att jag var oerhört tråkig för att jag inte hade varit utomlands...så mycket...

När jag var tjugo oroade jag mig för vad folk tänkte...
Att Mamma eller Pappa skulle dö...
Jag var dödligt rädd för att jag gjorde fel varje dag för att jag tittade på ett par bröst...
Jag var rädd för helvetet...

När jag var tjugofem var jag rädd för att Gud inte skulle finnas...
Jag var rädd för att jag skulle vara fet hela mitt liv...
Jag var rädd för att jag aldrig skulle lyckas i artistbranschen...att folk skulle skratta åt mig...
Att jag alltid skulle leva med hat i mitt hjärta...med sorg i min själ..

När jag var trettio var jag rädd för att min fru skulle överge mig...
Jag var rädd för att leva mitt liv...
Jag var rädd för att mina barn skulle växa upp och inte känna mig,
att någon skulle få reda på vilket misslyckande jag var...


Min pappa dog...och hur rädd jag än hade varit hade jag inte hindrat honom från det...



Jag är inte gammal...
Men jag har lärt mig nåt...
Jag kan inte gå omkring och vara rädd...
Jag har ett val...



Tankar e som svett...
Rör man sig svettas man...

1 kommentar:

  1. Bra tanke kära vän!
    Du är nog inte ensam med dessa tankar...
    Men det handlar om att inte bekymra sig över snöen som kommer i augusti..;-)
    Du känner mig, jag är jol mannen utan tankar.
    Undrar på om min hjärna ägentligen funkar?
    Det vet man aldrig....

    Kram Asse

    SvaraRadera